يادداشتها در سبزوار پيام


يادداشت سبزوار پيام


يادداشت / تاریخ: 21 بهمن 1396 / کد مطلب: 12662 / نظرات: 0


جايگاه و وظايف روابط عمومي نوين ،چالشها و راهکارها


جايگاه و وظايف روابط عمومي نوين چالشها و راهکارها
جايگاه و وظايف روابط عمومي نوين چالشها و راهکارها  امروزه در عصر حاضر، ارتباطات اگرچه نگوييم اولين عنصر و اساسي ترين اصل مورد نياز بشر است، اما به جرات مي توان گفت يکي از بنيادي ترين دانش ها و مهمترين عوامل پيشرفت انسان امروزي و شالوده و اساس ديگر علوم قرن حاضر است.

 امروز عصر اطلاع رساني است و رابطه اي معنادار ميان قدرت اطلاع رساني حکومت ها با جايگاه آنها در جهان وجود دارد. درواقع امروز نمي توان کشور قدرتمندي را ديد که از نظر ارتباطات ضعيف باشد. حکومت در چنين جهاني بدون بهره مندي از روابط عمومي ممکن نيست و هر حکومتي بايد در کنار برنامه هاي خود، نگاهي نيز به روابط عمومي داشته باشد و درواقع امروز اگر جنگي باشد، در درجه اول جنگ ارتباطات است.


● تعاريف، نظريه ها و تاريخچه روابط عمومي :
۱) تعريف مفهومي روابط عمومي Public Relatioons conceptual definition
۲) تعريف کاربردي روابط عمومي Public Relations working definition
لازم به يادآوري آست که اين تعاريف در پانزدهمين کنگره جهاني روابط عمومي که در سال ۲۰۰۰ در شيکاگو با حضور برجسته ترين کارشناسان، پژوهشگران و مديران روابط عمومي از پنج قاره جهان برگزار گرديد مورد تأييد قرار گرفت. چارچوب اوليه اين تعريف توسط پروفسور گرانيگ (Grunig) که شناخته ترين نظريه پرداز روابط عمومي در جهان کنوني است و کتابهاي متعددي دراين رشته تأليف نموده و سالها رياست (بنياد پژوهش و آموزش روابط عمومي) در ايالت متحده را به عهده داشته، ارائه گرديده است.

● تعريف مفهومي روابط عمومي :
درسال ۱۹۸۷، انجمن روابط عمومي (IPR) تعريفي از روابط عمومي ارايه کرد که هنوز مورد استفاده قرار مي گيرد. در اين تعريف، روابط عمومي عبارت از تلاش برنامه ريزي شده و مداومي است که به منظور ايجاد و حفظ حسن نيت و شناخت بين سازمان و مخاطبان آن صورت مي گيرد. کلمات"برنامه ريزي شده" و "مداوم" نشان مي دهند که حسن نيت و شناخت، به آساني يا به خودي خود به وجود نمي آيند و در واقع بايد"ايجاد" و "حفظ " شوند و نيز مشخص مي کنند که فعاليت هاي روابط عمومي ، برنامه ريزي شده است و نيز هدف روابط عمومي ، به وجود آوردن حسن نيت و شناخت است و کسب شهرت يا تاييد نيست. در آخرين تعريفي که IPR ارايه کرد، روابط عمومي را عبارت از روشي تلقي کرد که سازمان ها براي حفظ اعتبار؛ محصولات؛ خدمات يا کارکنان خود با هدف دستيابي به شناخت و حمايت در پيش مي گيرند. ظاهرا اين تعريف از تعريف هاي ديگر کامل تر است، زيرا کوتاه بوده و وظيفه روابط عمومي سازمان را( آنچنان که بسياري تصور مي کنند) کسب شهرت نمي داند و به شناخت اهميت مي دهد. براي روابط عمومي واژه ها و مصداق ها و تعابير ديگري نيز به کار برده اند که براي جلوگيري از اتلاف وقت مختصري از آنها بيان مي شود :روابط عمومي مغر متفکر و موتور محرکه و شريان حياتي و دايمي دستگاه است .
روابط عمومي هنر و علم اجتماعي است که درون و برون دستگاه را به هم پيوند مي دهد.روابط عمومي هدف و چگونگي کليد برنامه ها را ترسيم مي کند .روابط عمومي مشاور امين مدير و کليه کارکنان دستگاه است. پس لازم است که مدير و کارکنان صد در صد به وي اعتماد دشته باشند.روابط عمومي آيينه زيبايي هاست . يک اطاق شيشه اي است که از هر طرف آن همه چيز زيبا ديده مي شود.روابط عمومي چشم و چراغ يک دستگاه است. روابط عمومي است که بايد همه چيز را ببيند و همه چيز را نيز زيبا بنماياند .روابط عمومي حافظ منافع دستگاه مربوطه و مردمي است که با آن سر و کار دارند.

● تعريف کاربردي روابط عمومي :
مديريت ارتباطات يک سازمان با مخاطبان آن بخش از مسئوليتها و وظايف ارتباطي، مديريت سازمان که از طريق آن مديران مي کوشند براي دستيابي به اهداف سازماني با محيط خود سازگار و هم صدا شده يا در صورت نياز در محيط تغييرات مطلوب ايجاد نموده و شرايط محيط را، به شرط مساعد بودن استمرار بخشند.روابط عمومي عبارت است از تلاش ها و اقداماتي آگاهانه، برنامه ريزي شده و سنجيده ، جهت استقرار و کسب تفاهم متقابل، بين يک سازمان و گروه ههاي مودنظر آن.روابط عمومي عبارتست از تلاش هاي آگاهانه و قانوني به منظور تفاهم و استقرار اعتماد و شناخت متقابل ياعموم که براساس تحقيق علمي و عملي صحيح ومستمر ميسراست.روابط عمومي عبارت است از تلاشهاي مستمر و منطبق با روش هاي علمي و عملي که مديريت سازمان هاي بخش خصوص و دولتي به منظور ايجاد تفاهم و پيدايش حس علاقمندي و تحصيل پشتيباني گروه هايي که سازمان با آنها سرو کار دارد يا فکر مي کند در آينده سرو کار خواهد داشت به عمل مي آورد.روابط عمومي در هر سازمان چشم بينا ، گوش شنوا ، زبان گوياي آن سازمان ، سيستم و پل ارتباطي بين مردم و مسئولين به حساب مي آيد و سازمان را از نظريات انتقادات و خواست هاي مخاطبان آگاه مي سازد تا مديريت سازمان را در اتخاذ تصميم مناسب براي برآوردن نيازهاي مخاطبان ياري رساند و در حقيقت بايد مغز تجزيه و تحليل گر افکار عمومي باشد و بتواند از داده ها پيشنهادهاي سازنده و همسو با افکار عمومي ارائه نمايد. بي شک بي اعتنايي به روابط عمومي عواقب سوء و زيان باري را براي هر تشکيلات به همراه خواهد داشت .روابط عمومي علاوه بر انتقال و انعکاس اخبار بايد از حالت انفعالي به دور باشد و با فعاليت اثربخش خويش زمينه هاي مختلف فرهنگي و اجتماعي و سياسي را ارتقاء داده و با پويايي و تحرک خاصي تحليلگر مسائل مختلف باشد .

● وظايف اصلي روابط عمومي :
وظايف روابط عمومي را اکنون به سه دسته اصلي طبقه بندي مي کنند.
۱) اطلاع رساني
۲) تبليغ و ترغيب
۳) مشارکت جويي، همگرايي و بهينه سازي امور
علماي ارتباطات ،البته دو وظيفه فرعي نيز براي روابط عمومي بر شمرده اند که عبارتند از تشريفات و تبليغات که اين دو ابزار کار روابط عمومي هستند نه وظيفه و هدف و ماهيت آن .
تشريفات عبارتند از : تحويل ، تکريم ، استقبال ، همراهي ، اسکان و پذيرايي يک شخصيت يا مهمان دستگاه .تبليغات عبارت است از : اطلاع رساني يک سويه درباره يک موضوع يا هدف خاص و سه نوع است :
۱) تعليمي ، مثل : تبليغ ايمني برق و گاز در تلويزيون .
۲) مانوري يا اغوا کننده : که مي خواهيم آنچه ما مي گوييم ، مخاطب بينديشيد.
۳) رخ به رخ يعني آنچه انجام مي دهيم . ديگران ببينند . مثل : آذين بندي و مراسم ، تاکيد اين نکته ضروري است که تبليغات ابزار روابط عمومي است نه ماهيت و هدف اصلي آن .

● تاريخچه روابط عمومي در جهان و ايران :
از سال ۱۹۰۰ ميلادي که اداره تبليغات بوستون آمريکا به عنوان اولين شرکت روابط عمومي درخان تأسيس گرديد تا به امروز صدها و هزاران انجمن ، دفتر روابط عمومي درجان بويژه در کشورهاي صنعتي و غربي تأسيس شده است و هر روز با گذشت زمان اين علم و هنر حالت تخصصي تري در حوزه هاي مختلف به خود گرفته و به فعاليت و اثر بخش خويش مشغول است در کشور ما ايران نيز روابط عمومي با بيش از نيم قرن فعاليت در سالهاي اخير با برگزاري چندين کنفرانس بين المللي معتبر ايجاد موسسات علمي و تحقيقاتي ، چاپ و انتشار و دهها و صدها فعاليت ديگر جايگاه نسبتاً مناسبي درجامعه پيدا کرده است . اصطلاح”روابط عمومي“ براي نخستين بار در ايالات متحده آمريکا و در نوشته هاي اداره اتحاديه راه آهن ايالات متحده بکار برده شد و در دهه اول قرن بيستم نخستين دفاتر روابط عمومي در مؤسسه هاي اين کشور ايجاد گرديد.در سال ۱۹۰۶ اولين شرکت خصوصي که تنها خدمات روابط عمومي را به مشتريـان خود ارايه مي‌کرد، بوجودآمد. نخستين شرکت روابط‌عمومي‌ توســط ”ايوي‌لي“ فارغ التحصيل دانشگاه پرنيسون و خبرنگار اقتصادي در شهر نيويورک تأسيس شد. پس از اين شرکت مؤسسه هاي ديگر نيز به تأسيس دفاتر روابط عمومي اقدام کردند و روابط عمومي به عنوان يک حرفه به وجود آمد و شناخته شد .

● روابط عمومي در ايران :
در سال ۱۳۲۲ شمسي با تصويب هيأت وزيران ، اداره يي به نام « اداره کل انتشارات و تبليغات » تشکيل شد که وظيفه اصلي آن بيشتر در جهت انتشارات وتبليغات درآن زمان بود.
روابط عمومي در ايران هم اکنون نزديک قدمت۶۰ ساله دارد. اولين روابط عمومي در سال ۱۳۲۷ شمسي از طرف شرکت نفت در ايران به وجود آمد .بدين ترتيب شرکت ملي نفت ايران به وجود آورنده اولين تشکيلات روابط عمومي درايران است . تا اين که به موجب لايحه قانوني مصوب هشتم فروردين ماه ۱۳۴۳ شمسي ، وزارت اطلاعات تشكيل شد و بعد از تأسيس وزارت اطلاعات در اواخر دهه چهل اين وزارتخانه به مسأله روابط عمومي اهميتي جدي داد و براي شروع ، سازمان روابط عمومي صنعت نفت با تشکيلاتي دولتي ، پس از مدتي تغييراتي کلي در روابط عمومي دولتي در وزارت اطلاعات انجام شد.در سال ۱۳۴۸ شمسي به پيشنهاد وزارت اطلاعات وجهانگردي و تصويب هيأت وزيران ، نام دفتر هاي اطلاعات وانتشارات درکليه وزارتخانه ها وسازمان هاي دولتي و وابسته به دولت به اداره « اطلاعات و روابط- عمومي » تغيير نام يافت.اداره هاي روابط عمومي وزارتخانه ها و مؤسسه هاي دولتي در عين اين که فعاليت مستقل داشتند ولي از نظر سياسي عموم فعاليت هاي خود را با يک اداره کل در وزارت اطلاعات و جهانگردي به نام شوراي اطلاعات و انتشارات روابط عمومي هماهنگ مي ساختند و رييس يا مديران کل روابط عمومي وزارتخانه ها و مؤسسه هاي دولتي با تأييد وزارت اطلاعات به اين سمت برگزيده مي شدند.در سال ۱۳۶۳ وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامي سيمناري را با شرکت روابط عمومي ها در تهران برگزار کرد که در واقع زيربناي حرکت روابط عمومي را براي تجديد حيات آن پي ريزي کرد .در حال حاضر رشته روابط عمومي در دانشکده علوم اجتماعي دانشگاه علامه طباطبائي و دانشگاههاي علمي ـ کاربردي تدريس مي شود و ادارات کل روابط عمومي وزارتخانه ها و مؤسسات در مراکز استان نيز اقدام به تشکيل دوره هاي آموزشي روابط عمومي براي کارمندان خود کرده اند. ازسال ۱۳۶۸ نيز سازمان اموراداري و استخدامي کشور آيين‌نامه کاري دفاتر روابط عمومي را تصويب کرده است.

● جايگاه و وظايف روابط عمومي در کشور ما:
با توجه به وضعيت موجود زيرساخت هاي فناوري اطلاعات در ايران وکيفيت کارکرد روابط عمومي ها از نظر فعاليت هاي الکترونيک و اينترنتي، مي توان گفت در ميان همه اشکال روابط عمومي مدرن، ما فعلا در حد فاصل روابط عمومي الکترونيک و روابط عمومي ديجيتال قرار داريم.با توجه به اينک از پيدايش روابط عمومي در ايران بيش از نيم قرن مي گذرد هنوز روابط عمومي با مسايل مختلفي مواجه است . متاسفانه بررسي تاريخي اين دانش در ايران نشان مي دهد که به رغم وجود انديشه ها و ايده هاي اصلاح طلبانه براي توسعه آن ، هيچ گونه اقدام عملي بنيادي در اين زمينه صورت نگرفته است به همين دليل است که امروزه روابط عمومي ها بيشتر وقت خود را صرف برطرف ساختن مشکلات خود مي کنند . ورود به اين مشکلات ، توان و شرايط ايفاي وظايف و رسالت راستين را از روابط عمومي گرفته است . در جامعه ايران نگرش به روابط عمومي صرفاً تبليغاتي است که اين امر تحريف افکار و دورشدن روابط عمومي از رسالت اصلي خود شده است . در حال حاضر اين نهاد مؤثر در ايران با نوعي مظلوميت رسانه اي و فرهنگي مواجه است . امروزه به نظر مي رسد که معيارهاي قالب در جامعه ما بي توجهي به ارزش هاي نهفته در کار روابط عمومي هاست به طوري که اين امر باعث شده که در بسياري از سازمان ها بخش روابط عمومي مبدل به بخش تبليغات سازمان شود و کمتر به مفاهيم و ارتباطات دو سويه بپردازد .صاحب نظران معتقدند اگر نقش روابط عمومي در ايجاد يا تقويت فرهنگ توسعه، در بومي کردن سرمشق هاي توسعه، کشف و معرفي ظرفيت هاي جامعه، باز آفريني فرهنگي، حفظ تعلق و پيوستگي بدانيم روابط عمومي بايد بتواند از هر نوع گسستگي و ناپيوستگي جلوگيري کند و يا حداقل کاهش دهنده فاصله و شکاف ميان جامعه و دستگاههاي اجرايي باشد.

● انواع روابط عمومي درسازما نها :
روابط عمومي هاي موجود سازمان ها را از نظر کيفيت کار يعني ياري به مديريت سازمان در تحقق اهداف سازماني، اعتقاد به شفافيت امور و پاسخگويي، رعايت حقوق شهروندان، شناخت تکاليف و مسئوليتهاي حکومتي، حق نظارت مردم بر کارها و حق مردم در نقد و ارزيابي برنامه ها و عملکردهاي سازمان و داشتن راهبردها و برنامه هاي معين به سه دسته زير تقسيم بندي مي کنند.

۱) روابط عمومي توجيه گر
۲) روابط عمومي تبيين گر
۳) روابط عمومي تحليل گر
روابط عمومي توجيه گر يک روابط عمومي سازمان محور و مدير محوراست که به طور مستمر درتوجيه ديدگاههاي مديران سازمان و منافع سازمان خود مي کوشد و با تحريف ، پنهان کاري، دروغ و گمراهي و بستن راههاي نشر اطلاعات واقعي و عيني سازمان به خارج با حجم زيادي از اطلاع رساني و تبليغات فريب دهنده سعي در بَزَک کردن و مشاطه کردن اهداف برنامه ها و فعاليتهاي سازمان مي نمايند.
روابط عمومي تبيين گر در خوشبينانه ترين شکل خود يک روابط عمومي توصيف کننده و روايتگر است که به دنبال رويدادها و وقايع حرکت مي کند و تنها به شرح و بيان و گزارش آنها مي پردازد. اين نوع روابط عمومي فاقد برنامه استراتژيک و برنامه هاي اجرايي است و به صورت منفعل، بدون ابتکار و خلاقيت با روزمرگي انجام تکليف مي کند.
روابط عمومي تحليل گر يک روابط عمومي با برنامه است که پيشاپيش امور، رويدادها و روندها حرکت مي کند و به سطح مشاور مديريت ارتقاء مي يابد و در تعيين سياست ها و خط مشي هاي سازمان مشارکت مي نمايد. اين روابط عمومي تقويت درک متقابل با مخاطبان را هدف خود قرار داده و با اعتماد به نفس و استدلال، منطق قوي ضمن صيانت از منافع سازمان، از منافع مردم، دولت و سازمان هاي ديگر هم پاسداري مي کند.
روابط عمومي تحليل گر خواست ها، نيازها و گرايشهاي مخاطبان سازمان را تشخيص داده و به مديران سازمان انتقال مي دهد و با ارائه مشاوره هاي تخصصي به سياستگذاران سازمان سهم قابل ملاحظه اي در تدوين سياست ها و برنامه هاي اجرايي سازمان ايفاء مي نمايد.
نام هاي ديگر روابط عمومي : در بررسي روابط عمومي مؤسسات و سازمان ها به نامها و عناوين ديگري برمي خوريم که بخشي که وظائف روابط عمومي را به انجام مي رساند تحت نام ديگري قرار دارد. پاره اي از اين عناوين و اصطلاحات که به روابط عمومي مي نهند عبارتند از:

۱) بخش ارتباطات
۲) ادارة عمومي
۳) اطلاعات همگاني

● انواع روابط عمومي درعصر امروز:
▪ روابط عمومي الکترونيک
به نوعي از روابط عمومي اطلاق مي شود که در آن از ابزارهاي الکترونيک نظير سيستم پاسخگويي الکترونيک، راديو، Voice و نظاير آن براي انجام ماموريت هاي روابط عمومي استفاده مي شود. قرار دادن متون انتشاراتي توليد شده در روابط عمومي با همان شکل و فرمت مثلا در قالب PDF نيز در چارچوب روابط عمومي الکترونيک قرار مي گيرد.
▪ روابط عمومي ديجيتال
شايد بتوان گفت بعد از پروسه تبديل روابط عمومي سنتي به روابط عمومي الکترونيک، انجام فعاليت ها در چارچوب روابط عمومي ديجيتال، دومين گام بنيادي در اين راستا تلقي مي شود. در روابط عمومي ديجيتال متون توليدي و محتواي مورد نظر Contents از فرمت معمولي چاپي "printed" به فرمت صفر و يک تبديل و به عبارت ديگر در اين حالت، صفحات pdf تبديل به صفحات HTML مي شود. در روابط عمومي ديجيتال هنوز محتواها همان محتواهاي روابط عمومي سنتي هستند با اين تفاوت که قابليت جستجو (Search) و کپي مطالب به صورت Text براي مخاطب وجود دارد.
▪ روابط عمومي آنلاين
با آنلاين شدن روابط عمومي، خدمات به صورت شبانه روزي در اختيار مخاطب و مشتري قرار مي گيرد. براي رسانه هاي مبتني بر web اعتبار قائل مي شود، خبردهي و خبريابي مبتني بر فضاي وب مرسوم مي شود، اخبار روابط عمومي علاوه بر رسانه هاي مکتوب printed Media و رسانه هاي صوتي و تصويري، براي رسانه هاي آنلاين و اينترنتي نيز ارسال مي شود.
▪ روابط عمومي سايبر
منظور از روابط عمومي سايبر، فرآيندي است که در آن روابط عمومي به صورت کاملا آنلاين درآمده که ويژگي تعاملي و مشارکت پذيري آن بسيار برجسته و بارز است. مخاطب يا مشتري در روابط عمومي سايبر در جايگاه اول اهميت ايستاده است و به جاي توده هاي انبوه به تک تک افراد توجه کامل مي شود. هيچ نامه اي بدون پاسخ نمي ماند و هيچ انتقادي از نظرها پنهان نمي شود، کارکنان روابط عمومي سايبر نه فقط در ساعات اداري، بلکه در تمام مدت شبانه روز و در تمام ايام هفته (بدون تعطيلي) و در تمام زمان ها و مکان ها به انجام فعاليت مي پردازند.
▪ روابط عمومي اينترنتي
در روابط عمومي اينترنتي با مفهوم و چارچوب فوق، همه امور فوق العاده تخصصي و فني است و استفاده حداکثري از تکنولوژي هاي نرم افزاري و اطلاعاتي صورت مي گيرد.
روابط عمومي اينترنتي خود به دنبال ابداع شيوه ها و متدهاي جديد براي رشد سازمان و ارتقاي جايگاه آن در جهان است.
▪ روابط عمومي مجازي
روابط عمومي مجازي را مي توان نوعي از روابط عمومي دانست که وجود خارجي ندارد، هرچند ممکن است سازمان اصلي متبوع آن در جهان واقعي وجود داشته باشد. اين فرآيند اشاره به نوعي از فعاليت روابط عمومي دارد که فعاليت هاي آن در چارچوب سازمان بروکراتيک نيست و هر يک از ماموريت هاي آن توسط بخش خصوصي يا اشخاص منفرد در خارج از سازمان انجام مي شود.

● جايگاه روابط عمومي در ساير بخشها :
▪ جايگاه روابط عمومي در جامعه اطلاعاتي
جامعه اطلاعاتي يک جامعه پست مدرن است که بر توليد اطلاعات متکي است. مشخصه عصر مدرن صنعت و توليدات صنعتي بود، اما در زمانه پست مدرن اين مشخصه، اطلاعات است. گرانبهاترين کالا در جامعه اطلاعاتي،‌ اطلاعات است. در جامعه اطلاعاتي اين فکر است که داراي ارزش است و در چنين جامعه‌اي با فکرسالارها سر و کار داريم. نيروي کار اين جامعه کارگزاران اطلاعاتي هستند.جامعه اطلاعاتي از سه گروه‌: اطلاع‌سازها، اطلاع‌پردازها و اطلاع‌خواه‌ها تشکيل شده‌ است. مهمترين نقش روابط عمومي در جامعه اطلاعاتي مديريت اطلاعات است. يکي از پيامدهاي انقلاب اطلاعات، انفجار اطلاعات است. توليد حجم زيادي از اطلاعات که دسته‌بندي و نحوه استفاده از آن امر بسيار دشواري است. در اين هجمه سنگين اطلاعاتي روابط عمومي نقش بسيار مهمي را ايفا مي‌کند. مديريت اطلاعات در توليد، انعکاس و همچنين گردآوري اطلاعات و بهره‌گيري از آن در اقيانوس اطلاعاتي وظيفه روابط عمومي است. يکي از مهمترين ويژگي‌هاي جوامع پيشرفته و به اصطلاح شمال، در راستاي توسعه اجتماعي، اقتصادي و فرهنگي توجه روزافزون به مديريت اطلاعات است. روابط عمومي بخشي از اعمال مديريت است و جايگاه خاص روابط عمومي نيز در رده کارهاي مديريتي قرار دارد . همانگونه که مدير يک مؤسسه براي اداره امور سازمان نياز به ساماندهي ، تامين نيروي انساني ، هدايت و نظارت امور ، هماهنگي و برنامه ريزي دارد بايد کوشش کند تا بر ذهن مردم نيز تاثير گذارد و نظرات مثبت مردم را درباره مؤسسه خود حفظ کند و از اين راه منفعت مادي و معنوي براي سازمان به دست آورد .نکته مهم اين است که کار روابط عمومي خدمت به مديريت است نه مدير براي آنکه محور اساسي کار روابط عمومي کسب منافع براي کل سازمان است نه براي شخصي که در رأس حرم سازماني قرار گرفته است . بنابراين بايد به روابط­عمومي و کارکردهاي آن ، بهتر و منطقي تر نگاه کرد. در اين صورت است که روابط­عمومي مي­تواند در فراز و نشيب­هاي سازماني سربلند و سرافراز شود.
▪ روابط عمومي و جايگاه آن دراسلام ضرورت و اهميت روابط عمومي
قرن حاضر را علاوه بر قرن تسخير فضا ، اتم ، کامپيوتر، ليزر و غيره ناميده اند اما به عنوان شاخص تفاسير بعنوان عصر ارتباطات هم نامگذاري گرديده است که شبيه دهکده جهاني مي ماند که در اين حلقه ارتباطات انسانها بهم نزديک و افکار و اعمال انسانها و جمعيت ها ديگر از ديد و نظر يکديگر پنهان نيست .در قرآن کريم سوره مبارکه آل عمران آيه شريفه ۲۰۰ ( يا ايها الذين آمنوا صبرو و صابرو و رابطو واتقوالله لعلکم تفلحون ) در اين آيه شريفه ضمن دعوت امت به برقراري رابطه اجتماعي داشتن شکيبايي و در پيش گرفتن تقواي الهي را براي رسيدن به رستگاري و فلاح مورد تأکيد قرار داده است نکته جالب قرآن موضوعي که امروزه به عنوان اخلاق در روابط عمومي به شکلي بسيار ناقص در مجامع روابط عمومي مطرح است دراين آيه شريفه با زيبايي هر چه تمامتر بيان و اشاره مي شود .

اينجاست که اهميت نقش روابط عمومي نمايان مي گردد نقشي که مبتني برداشتن حجاب غربت و بيگانگي و افشاندن عطر خوش آشنايي است و روابط عمومي مي توانند پل ارتباط بين افراد جامعه و سازمان ها باشند البته پل هايي که اگر مستحکم نباشند يقيناً از بهره ذهني لازم و کارآيي لازم رانخواهد داشت.

● جايگاه روابط عمومي در ميان سازمان ها
دنياي امروز دنياي ارتباطات است . در هر ثانيه ميليون ها واحد اطلاعاتي در سطح جهان رد و بدل مي شود. از زماني که تحولات زندگي بشر سرعت گرفت ، نياز به اطلاعات و ارتباطات هر روز افزايش يافت و امروزه داشتن اطلاعات دقيق و به روز از نان شب هم براي مردم مهمتر است و هر که بيشتر بداند ، موفق تر است . ( دانايي = توانايي )
در سازمان هاي دولتي داشتن اطلاعات موثق ، دقيق و به موقع با توجه به هدف و ساختار ، بزرگ ترين سرمايه يک سازمان است و حيات يک سازمان به داشتن يک ارتباط دو سويه درون و برون سازماني و انجام تبليغات و کسب اطلاعات به روز و مفيد بستگي دارد و اين جاست که لزوم وجود روابط عمومي واقعي در ايستگاههاي روابط عمومي نمايان مي شود.در دنياي امروز که مرزهاي ارتباطات شکسته شده و انسان به دنبال کشف راهکارهاي مطلوب زيستن و نگرش جامعه مدار است، آموزه هاي علمي ما را به کنکاش و توجه درباره وضعيت چگونگي تعامل و برخورد کردن رهنمون مي سازد. بي شک يک سازمان و يا يک اداره نمي تواند خود را جزيره اي بي ارتباط فرض نمايد و از تکنولوژي و آورده هاي آن بي نياز و با آن بيگانه باشد. روابط عمومي بايد بر محور تفکر مداري، مشارکت مداري و اطلاع مداري باشد تا بتواند در راستاي کمک به اثربخشي سازمان موثر باشد و با نوانديشي و نوگرايي، ابتکار و خلاقيت مستمر عجين شود و خود را با تحولات و پاسخگويي مرتب به افکار عمومي منطبق و هماهنگ سازد. با توصيف چنين روابط عمومي اي، صد البته بايد مديرش متملق و چاپلوس مافوقش نباشد و جاده صاف کن وي نگردد؛ و اميد آنکه اين گونه مديران که با رانت و فاميل سالاري يا باندبازي و يا... بدين جايگاه رسيده اند به زير کشيده شوند!!

● نياز و ضرورت اجتماع به روابط عمومي
امروزه از دانش و هنر روابط عمومي به عنوان يک نهاد شبه مدني در جهت تسهيل ارتباطات دو طرفه بين دولت و آحاد مردم ياد مي شود و با پيچيده تر شدن نظام اجتماعي بر ضرورت، گسترش و توسعه اين علم و حرفه جديد بيش از پيش اتفاق نظر حاصل مي آيد تا آنجا که امروز کمتر نهادي يا سازماني خود را بي نياز از تشکيلات روابط عمومي مي بيند.

● رسانه ها و روابط عمومي ها
عدم اعتماد متقابل ميان رسانه ها (بويژه مطبوعات) با روابط عمومي ها يک مشکل و بيماري تاريخي است که از عوارض بيماري کلي ساختار سياسي - اجتماعي جامعه است. اين ارتباط بويژه ميان روابط عمومي ها و خبرنگاران مطبوعات داراي چالش هاي بيشتري است زيرا روزنامه ها نگاه انتقادي بيشتري به عملکرد سازمان و دستگاه ها و قواي حکومتي دارند. از ديرباز و از زماني که رسانه ها و روابط عمومي ها، هويت مستقل و حرفه اي خود را پيدا کرده اند، بحث ارتباط روابط عمومي با رسانه ها و متقابلارسانه ها با روابط عمومي ها با چالش هاي خاص خود همراه بوده است.رسانه ها معمولاروابط عمومي ها را پنهانکار معرفي مي کنند و اعتقاد دارند آنها اخبار مورد نياز رسانه ها را باتوجه به مصلحت ها و مقتضيات سازماني خود پنهان مي کنند و روابط عمومي ها نيز بر اين باورند که رسانه ها اخبار آنها را آن گونه که بايد منتشر نمي کنند و در مقابل انتشار اخبار و اطلاعات مربوطه به رسانه ها چشمداشت برخورداري از امتيازات مادي و معنوي در اختيار آن سازمان را دارند. اين قلم اعتقاد راسخ دارد اين عدم اعتماد اجتماعي و حرفه اي و معضل ارتباطي ميان اين دونهاد جهت ده و افکار ساز ناشي از توسعه نيافتگي کشورماست و لذا نگارنده معتقد است مشکل مطرح شده تنها از طريق بسط دموکراسي در جامعه و پاسخگو شدن نهادهاي قدرت و ساختار سياسي - اجتماعي، حل خواهد شد همان طور که رشد و توسعه رسانه ها و مطبوعات نيز از همين طريق ميسر مي شود.روابط عمومي ها و رسانه ها، دو بال مهم اطلاع رساني به جامعه هستندکه مي توانند با کمک يکديگر به گردش آزاد اطلاعات و کسب وجهه سازمان و اعتماد مردم ياري رسانند. روابط عمومي ها بايد براي ارتباط دائمي و علمي با رسانه ها هميشه پيشقدم باشند، تا بتوانند از پتانسيل هاي موجود در عرصه رسانه ها بهره هاي بيشتري ببرند و فقط به برگزاري و تشکيل جلسه هاي مطبوعاتي و ارتباطي خبري اکتفا نکنند. تحقق اين مهم يعني استفاده بهتر و بيشتر از توان رسانه ها منوط به ايجاد و تعامل منطقي وعملي با رسانه هاست که سهم روابط عمومي ها و تلاش براي ايجاد اين ارتباط بسيار بالاست. آنها هستند که بايد براي ايجاد ارتباط به سراغ رسانه ها بروند، برداشتن ديوار بين آن دو براي دستيابي به توسعه پايدار لازم و ضروري است.

● روابط عمومي بين المللي
شايد در کشور با اداراتي که نام "روابط عمومي و امور بين الملل" براي خود برگزيده اند مواجه شده ايد. روابط عمومي بين المللي يکي از وظايف سازمانهاي بين المللي به شمار مي رود. بطور مثال دفتر اطلاعات سازمان ملل متحد که مقر آن در نيويورک است، روابط عمومي را از راه روابط خارجي، مطبوعاتي، انتشارات، روش هاي سمعي و بصري و بيانيه هاي مطبوعاتي در چارچوب تلاش براي تفاهم بهتر سازمان ملل، اجرا مي کنند. يا در اروپا، از روابط عمومي به عنوان وسيله اي براي تقويت وحدت اروپا و تلاش براي ازايش تفاهم بين ملل اروپايي استفاده شد. اما روابط عمومي در آمريکا چيزي فراتر از روابط عمومي در ساير کشورهاست. به عنوان نمونه تحقق اهداف سياسي خارجي آمريکا، يا مثبت جلوه دادن اقدامات دخالت جويانه آمريکا در ساير کشورها و همچنين گزارشي از تغيير و تحولات ساير مناطق هدف و راه هاي مقابله با آن از وظايفي است که برنامه ريزي آن به بنگاه هاي روابط عمومي آمريکا سپرده شده و از طريق شوراي امنيت ملي گزارش هاي آن به رييس جمهور آمريکا ارايه مي شود. از سال ها پيش نقش روابط عمومي بين المللي پررنگ شد. در ايتاليا انجمن دگرگون سازي روابط عمومي در سال ۱۹۵۴ تاسيس شد تا تغييرات اساسي در کارهاي روابط عمومي انجام پذيرد. اين انجمن بعدها به FERPI يا اتحاديه روابط عمومي هاي ايتاليا (the Italian Federation of Public Relations) تغييرنام يافت. در بلژيک، انجمن روابط عمومي در سال ۱۹۵۳ با هدف توسعه و تقويت نقش روابط عمومي تاسيس شد.

● کنفدراسيون متخصصان روابط عمومي اروپا (European Public Relations Confederation (CERP
در سال ۱۹۵۹ با مشارکت کشورهاي بلژيک، فرانسه، آلمان، ايتاليا و هلند به منظور ايجاد ارتباط، تبادل نظر و همکاريهاي متقابل بين المللي ميان انجمن هاي روابط عمومي اروپا و اعضاي آن در سراسر جهان تاسيس شد.

● پيوند تبليغات و روابط عمومي با يکديگر
مقوله تبليغات، مقوله اي است که به لحاظ لفظ با آن آشنايي داريم، سخني هم هست که مي گويد: تبليغات سلاح خيلي برنده اي است و هرکس مجهز به اين سلاح باشد قطعا در صحنه توفيق بيشتري خواهد داشت. به طور کلي مي توان گفت: تبليغات ابزاري است که روابط عمومي ها از آن بهره مي گيرند و براي استفاده و بهره مندي از آن بايد اين ابزار را بشناسند و طريقه استفاده آن را بدانند. روابط عمومي مدون و برنامه ريزي شده يکي از ابزارهاي قوي مديريت افکار است، روابط عمومي به عنوان اصلي ترين حلقه ارتباط بين مديران و کارکنان، مسئوليت خطيري در فرآيند دسترسي مديران و افکار جمعي کارکنان دارند.
بدون شک روابط عمومي به عنوان يک «فن» و «هنر» نقش بسزايي در برقراري و تسهيل ارتباط دوسويه بين مديران سازمان و کارکنان دارد، به طوري که امروزه کمتر سازماني را مي توان يافت که خود را بي نياز از روابط عمومي بداند و در عين حال موفقيت هاي چشمگيري را در زمينه هاي مورد نظر و تحقق اهداف از پيش تعيين شده به دست آورده باشد.
اگر در رأس اين حوزه مديري لايق، متين و کارآمد وجود داشته باشد، مي تواند با به کار گماري کارگزاراني با مهارت در اين موضوعات منشأ اثر در جهت تحقق اهداف سازماني باشند.

● مهمترين اصول يک روابط عمومي پيشرو و آرماني :
اصول مهم روابط عمومي را مي توان سعي در رسيدن به تفاهم با مخاطب ، تأکيد بر اطلاع يابي در کنار اطلاع رساني ، مخاطب گرايي ، عمل به اصول اخلاقي ، انتخاب الگوي ارتباطي دوسويه ، تأثيرپذيري از افکار عمومي در کنار تأثيرگذاري بر آن ، تأکيد بر رسيدن به تفاهم از طريق گفتگو ، وجود موازنه بين منبع و مخاطب در فرايند ارتباط و مشارکت گرايي ذکر کرد .
۱) اصل مخاطب مداري
۲) اصل مشارکت گرايي
۳) اصل اطلاع رساني و اطلاع يابي
۴) اخلاق
۵) گفتگو
۶) اصل تفاهم
۷) اصل موازنه قدرت بين منبع و مخاطب

● ويژگي مديريت استراتژيک روابط عمومي پويا :
۱) انسان محور هر حرکت و تحول
۲) ارتباطات گسترده و همه جانبه
۳) شکل گيري سازمان هاي مجازي
۴) توجه ويژه به منابع انساني در سازمان ها و استفاده بهينه از آن
۵) ضرورت افزايش دانش کارکنان
۶) توجه به اقتصادهاي فرا ملي و حرکت به سوي خصوصي سازي و جهاني شدن
۷) ساختارهاي سازماني تازه
۸) افزايش گستره همگاني
۹) جهان کوچک با رسانه هاي جمعي انبوه

● چرا روابط عمومي جايگاهي ندارد ؟
به اعتقاد علماي علم ارتباط ، برآورده کردن انتظارات کارکنان و مشتريان ، در نظر گرفتن شرايط بازار و رقبا ، روان کردن مسير جريان اطلاعات در درون و بيرون سازمان ، حضور و مشارکت در برنامه هاي بلند مدت و کوتاه مدت سازمان ، کسب اطلاعات ، پردازش آن ، تفسير و تلخيص و در اختيار گذاشتن آن در سطوح مديران براي اطلاح برنامه هاي در جريان و دهها مورديکه به نوعي مستقيما با سازمان و مخاطبان آن ارتباط دارد ، بسيار مهم تر از کسب نظر رضايت مديران ارشد سازمان است . گفته مي شود روابط عمومي ها حلقه واسط بين دولت و مردم بوده و يکي از ابزارهاي مهم اطلاع رساني به جامعه و اطلاع يابي از نظر ديدگاه مردم و انعکاس آن به دولت مردان بشمار مي روند . به عبارت ديگر روابط عمومي ها با عملکرد خوب و اثر گذار خود مي توانند بازيگر نقش خطير و حساس ايجاد ارتباط فعال و اثر بخش بين کارگزاران حکومتي و مردم باشند و فاصله ها را کاهش دهند و زمينه ايجاد تفاهم و هم انديشي بين مسئولان و مردم را فراهم سازند و تصميم گيريها را به سمت منافع عمومي سوق دهند و نهايتا زمينه تحقق يک جامعه دموکراتيک فراهم شود . اين نقش روابط عمومي ، يک نقش کلي در جامعه است که در اجرا وظيفه خطير سياست گذاري ، برنامه ريزي و عملکردي و دست يابي به هدفها و ارزيابي ميزان توفيق يا عدم توفيق آن را بدنبال دارد . دست يابي به چنان نقشي ، سازمان متشکلي را طلب مي کند تا بدرستي جايگاه روابط عمومي را تشخيص داده و از آن حمايت کند .اين حمايت در قالب اعتماد مي تواند کارساز تر شود . چرا که در سايه اعتماد مديران سطح بالا ، اقتدار روابط عمومي تثبيت ميشود . حمايت هاي ديگر نظير حمايت مادي و انساني نيز در سايه اعتماد و اقتدار حاصل مي شود .زمانيکه بحث اقتدار در سازمان مطرح مي شود ، مشکل عمده اي در ساختار سازماني ايجاد ميگردد. چرا که مديران رده بالا و برخي از مديران هم سطح ، موضع خود را در مقايسه با جايگاه روابط عمومي در سازمان ، ضعيف تر ارزيابي مي کنند و غافل از آنند که دست آوردهاي روابط عمومي که حاصل زحمات زياد مجموعه کارکنان آن واحد است ، در جهت اقتدار کلي سازماني است و اساسا روابط عمومي به لحاظ ساختاري و فلسفه فکري خود نمي تواند فردي عمل نموده و بدنبال منافع غير سازماني باشد . طبيعي است عملکرد مدير روابط عمومي پس از گذشت مدتي که صرف شناخت ساختار و ظرفيت سازماني و افراد درون و برون سازماني ميشود ، نه تنها نمي تواند روال گذشته سازمان را هدايت کند ، بلکه به رويکرد هاي ديگري گرايش پيدا مي کند که عوام اين تغييرات را ناشي از تحول تلقي مي کنند . اين انحراف ، در سايه خواستهاي مديران ، نداشتن تخصص فردي ، نداشتن تجربه و آگاهي در زمينه هاي روابط عمومي ، بيشتر از همه مصلحت انديشي ، بروز نموده و عملا اينگونه مديران منابع ، اعم از مادي و انساني را به هدر مي دهند . علاوه بر هدر رفتن منابع و انرژي هاي انساني و عدم دست يابي به اهداف سازماني ، طرز تلقي و تعاريف روابط عمومي در اذهان سطوح مديران را نيز تحت تاثير قرار داده و آنها را به مرور با عمليات غير علمي و غير حرفه اي در زمينه روابط عمومي بتدريج اجتماعي مي کنند . بطوريکه تلقي آنان از يک روابط عمومي ، برآورده شدن خواسته هاي مديران و اطاعت از دستوراتشان است که گاهي تا حد يک منشي گري يا اداره کننده دفتر يک مدير ، اين جايگاه سقوط مي کند .به کلام ساده مي توان گفت يکي از دلايل عدم شناخت افراد جامعه ، در سطوح عام و حتي کارکنان و مديران و متأسفانه در برخي موارد مديران ارشد سازمانها ، از جايگاه روابط عمومي ، حاصل عملکرد ناکارآمد مديران روابط عمومي در گذشته بوده است که بعلت نداشتن تخصص و آگاهي به سمت و سوي مختلف خدماتي گرايش پيدا کرده اند و نهايتاً سازمان را نيز از داشتن يک روابط عمومي که مي توانست بسيار ثمر بخش باشد محروم ساخته اند.

● چالشهاي روابط عمومي در ايران :
براساس نظريه کارشناسان اين علوم ،چالشهاي روابط عمومي در ايران را مي توان در دو بخش اصلي ( تشکيلات ، اعتبارات ، آموزش ، نحوه عمل ، نيروي انساني و وجود نگرش هاي منفي ) و فرعي ( نداشتن متولي مشخص ، نبود تشکل هاي حرفه اي کافي و نبود قانون مندي مسئوليت هاي استراتژيک و حرفه اي روابط عمومي) تقسيم کرد. دستيابي تشکيلاتي را ميتوان به عنوان نخستين چالش روابط عمومي در سازمان دانست. منظور از دستيابي تشکيلاتي ، نبود پويايي در طراحي تشکيلاتي است . نمودارهاي تشکيـلاتي در تاريخ روابط عمومي ايران حاکي از نبود تفکر و تلاش در ايجاد بـخش هايي در تشکيلات روابط عمومي است که متناسب با تحولات اجتماعي ايران باشد . به رغم اين که در کشور گرايش زيادي براي حرکـت به سمت " جامعه مدني " و توانمندي و قابليتهاي روابط عمومي وجود دارد ، تا کنون کمتر روابط عمومي توانسته است از اين وضع براي تسريع روند جريان توسعه خود استفاده کند .چالش دوم روابط عمومي ، وابستگي صرف روابط عمومي به مديريت سازمان است . اين وابستگي کامل گاه " خطر مديريت مداري " را در روابط عمومي يک سازمان افزايش مي دهد . چالش سازماني سوم " آميختگي تشکيلاتي " روابط عمومي با سايربخشهاي تشکيلاتي سازمان چون اطلاعات ، انتشارات ، امور بين الملل و حوزه رياست است . چالش ديگر روابط عمومي ، چالش حرفه اي بودن کارکنان و کارشناسان آن است . متأسفانه تعداد نيروها ي متخصص و کارشناس در روابط عمومي بسيار اندک است . به طوري که اين نيروها چه به لحاظ تعداد و چه به لحاظ تخصص ، جوابگوي نياز دستگاه ها نيستند . در طراحي ساختار سازماني روابط عمومي در هر سازمان بايد ويژگي هاي خاص آن سازمان را لحاظ کرد . نحوه طراحي تشکيلات روابط عمومي در ايران بيانگر ناهمگوني در عنوانهاي شغلي ، واحدهاي سازماني و نحوه نگرش به فعاليتهاي روابط عمومي است . براي اين منظور تدوين الگوي مشخص و ايده آل براي واحدهاي روابط عمومي در سازمان ضروري است .يکي از مشکلات اساسي روابط عمومي روزمرگي و درگيري با کارهاي عادي و جاري است . اين امر باعث مي شود روابط عمومي از برنامه ريزي هاي کلان و استراتژيک غافل شود .متاسفانه اکثر روابط عمومي ها با کمـبود کارشناس متخصص درعلـوم ارتباطـات مواجه هستند .مشکل ديگرناآگاهي مديران ارشد سازمانها از نقش و مؤثر روابط عمومي در اقناع و جلب مشارکت مردم است که اين امر مستلزم آموزشهاي لازم جهت تغيير نگرش مديران ارشد است . دليل اينکه روابط عمومي در کشورمان جايگاه واقعي خود را ندارد آنست که مديران نگرش مثبتي به نقش مديريتي روابط عمومي ندارند و آن را واحد زائد و مزاحم تلقي ميکنند . روابط عمومي کانال ارتباطي سازمان و مخاطبان و انتقال دهنده نظرات ، پيشنهادات و انتقادات مخاطبان به سازمان است .
در نحوه فعاليت روابط عمومي آسيب هاي وجود دارد که موجب ناکارآمدي روابط عمومي مي شود .مهمترين اين آسيب ها عبارتند از :

۱) جابه جا شدن وظايف
۲) گسترش يافتن وظايف
۳) ناهمگون بودن وظايف
۴) پيش بيني شدن وظايف
۵) موازي بودن وظايف
به همين دليل پيشنهاد مي شود براي رفع اين آسيب ها و کاستي ها ، ساختار سازماني مناسب براي روابط عمومي طرح ريزي شود .

● راهکارها ي مناسب براي حل اين چالشها:
به نظر مي رسد يکي از ضعفهاي روابط عمومي در کشورمان فقدان همگامي استعدادذاتي و مدارج تحصيلي است. همچنين مديران روابط عمومي بايد به دو علم ارتباطات و مديريت آشنايي کامل داشته باشند. بيشتر مديران روابط عمومي فاقد نگرش تفکرمدارانه به روابط عمومي هستند . داشتن توانمندي و استعداد ذاتي براي يک مدير از ويژگيهاي مهم است.هر کس که تحصيلات ارتباطي را گذرانده، متخصص روابط عمومي نخواهد بود؛ زيرا گذراندن تحصيلات به هيچوجه نشاندهنده تخصص در اين حوزه نيست. مديران ارشد، بايد شناخت دقيقي از حوزه هاي روابط عمومي داشته باشند . روابط عمومي ترکيبي از فن و هنر و برقراري ارتباط صحيح با مردم است. متاسفانه بحث انتخاب مدير روابط عمومي در حال حاضر بيشتر روابطي شده است، در حاليکه يک مدير موفق روابط عمومي، بايد فرهنگ عمومي کشور را به خوبي بشناسد و از طرفي با علم روانشناسي و روانشناختي نيز تا حدي آشنايي داشته باشد. سايرمشخصه هاي يک مدير روابط عمومي خوب و کارآمد صاحبنظر بودن او در امور فرهنگ اجتماعي؛ بهره مندي چگونگي استفاده از مشاوران نيروهاي کارشناس بيرون از سازمان ؛ تسلط بر فعاليتها ؛ ساز و کار وتصميمات سازمان متبوع و ... است. اگر براي روابط عمومي وظايفي چون اطلاع رساني، فرهنگ سازي، شکل دهي به افکار عمومي و ارتقاي سطح آگاهي هاي عمومي قايل باشيم؛ وظيفه پاسخگويي به افکار عمومي؛ يکي از مهم ترين وظايف اين واحد سازماني است؛ به طوري که پاسخگويي دربرگيرنده و نتيجه تمامي تلاش هاي صورت گرفته روابط عمومي است. افکار عمومي بزرگ ترين قدرت نامريي است که جريان هاي اجتماعي و فرهنگي را به وجود مي آورد و اين جريان ها قوي تر از هر سياستي؛ عمل مي کند. به همين دليل قبل از اجراي هر سياستي؛ ابتدا بايد زمينه پاسخگويي به افکار عمومي را فراهم کرد. روابط عمومي با ارتقا جايگاه پاسخگويي سازمان ها؛ به عنصري موثر در جهت شفاف کردن روابط اجتماعي؛ جلب اعتماد باورهاي عمومي؛ درستگويي ، درستکاري ؛ رواني حرکت و چرخش اطلاعات تبديل مي شود. بابرداشتن ديوارهاي ميان روابط عمومي ها؛رسانه هاومردم ونيزباشفاف سازي سازمان ها؛ سياست دو سويه شدن ارتباط تحقق مي يابد. کارشناسان بر اين عقيده اند که با وجود اهميت روابط عموميها و نقش موثري که مديران اين حوزه در سازمانها و وزارتخانه هاي مختلف برعهده دارند، متاسفانه در کشور نگاه تخصصي و برنامه اي به موضوع روابط عمومي وجود ندارد و شاهديم که اکثر روابط عموميها با پرداختن به کارهاي زودبازده، به برنامه هاي درازمدت اهميت نداده و سرمايه گذاري لازم راانجام نميدهند.

● پيشنهاد هاي لازم براي توانمندي روابط عمومي ها:
۱) توجه جدي به افکار همه کارکنان در ايجاد حرکت، اصلاح و جريان سازي سالم بدون در نظر گرفتن اميال و رويکردهاي سياسي مخرب که متأسفانه يکي از معضلات روابط عمومي هاست.
۲) ارائه مشاوره هاي مؤثر به مديران ارشد سازمان که اين در صورتي محقق خواهد مي شود که مدير روابط عمومي بهره اي از علوم مشاوره اي، روانشناسي، علوم تربيتي، جامعه شناسي، مردم شناسي و ... داشته باشد؛ که اين موضوع خلأ بزرگي در بسياري از مديران روابط عمومي هاي فعلي است.
۳) دفاع از جايگاه روابط عمومي در مقابل دخالت هاي غيرمسئولانه واحدها و افراد.
۴) حفاظت از حريم سازمان در مقابل جوسازي ها، خلاف گويي ها، دروغ پردازي ها، تهديدها و ... اين در حالي محقق مي شود که مدير روابط عمومي خود مبرا از اين مسائل باشد.
۵) خروج روابط عمومي از موضع انفعالي به موضع فعال
۶) تغيير فرهنگ سازماني غلط، به اين نکته بايد توجه کرد، کارگزار روابط عمومي موقعي در جهت تغيير فرهنگ سازماني مي تواند حرکت کند که با مقوله فرهنگ آشنايي داشته و ديگر اين که با علم رفتار سازماني مأنوس باشد.
۷) ايجاد حسن رابطه بين کارکنان، مشاوران و مديران سازمان.
۸)کمک در جذب استعدادهاي درخشان کارکنان يا به عبارتي ايجاد بستري مناسب در جهت بالندگي انديشه کارکنان.
۹) تقويت ارزش ها و ويژگي هاي مطلوب انساني.
۱۰) معرفي الگوهاي آموزشي مناسب درون سازماني و برون سازماني.
۱۱) سازماندهي خبري سازمان (تلاش براي اطلاع يابي و اطلاع رساني به موقع با روش ها و ابزارهاي ارتباطي.)
۱۲) تدوين نظام ارتباطي منسجم و تبليغي شفاف و روشن.
۱۳) تغيير نگرش مسئولان نسبت به نقش روابط عمومي و جايگاه و اهميت آن.
۱۴) جهت گيري و جهت دهي سازمان به سوي کارمند محوري.
۱۵) همکاري فعال و مستمر با مطبوعات و رسانه ها.
۱۶) تأکيد هماهنگ بر بهبود روابط درون سازماني و برون سازماني.
۱۷) تنظيم برنامه مدون و ساليانه براي عمل به شعائر و برگزاري مراسم مذهبي و غيره...
۱۸)- انعکاس انتقادات

منبع : تبیان




نظرات شما

نام:

ايميل:
وب:
شماره امنيتي:
نظر شما:


0 نظر در صف تاييد است.